kathleen ryan

Kathleen Ryan
Van Heemschkerk

alles is ijdelheid

Zegt een schrijver die ‘de prediker’ genoemd wordt in de bijbel. In het protestantse Nederland van de 17e eeuw was dat niet tegen dovemansoren gezegd. Het mocht dan nog zo goed gaan met de handel, uiteindelijk is alles voor niks. Uiteindelijk is het leven leegheid, ijdelheid. Vanitas is het latijnse woord voor leegheid. Een goed benaming dus voor dit in populaire genre in het Nederland van de Gouden Eeuw. Want op een dag sterf je, en dan moet je je verantwoorden. Daaraan word je herinnerd met een vanitas-stilleven. Memento Mori. Gedenk te sterven.

In een vanitas-stilleven vind je dan ook allemaal symbolische verwijzingen naar vergankelijkheid. Een leeg en soms zelf omgevallen glas, een afgepelde vrucht, een rookwolkje, een dode vis of vogel. Vaak gegroepeerd op een tafel waarop losjes een kleed gedrapeerd is wat het stilleven een spontaan uiterlijk geeft.

showcase

Over ijdelheid gesproken, een schilder kon met een stilleven uitstekend laten zien wat hij allemaal in huis had. Al die verschillende voorwerpen met allemaal verschillende stofuitdrukkingen waren beslist niet eenvoudig om te schilderen. Vaak wemelt het in de stillevens van reflecties, glimlichtjes en andere lastige kunststukjes waar je van onder de indruk raakt.

beeldschone viezigheid

Die combinatie van tegenstellingen, het beeldschoon weergeven van vergankelijkheid, zal de Amerikaanse kunstenares Kathleen Ryan hebben aangesproken. Het fruit van de stillevens vergroot zij uit tot meer dan levensgrote sculpturen die je tegemoet schitteren. In prachtig flonkerende stenen wordt het rottingsproces weergegeven. Want hoe hard het ook flonkert, alles is ijdelheid…

Kathleen Ryan

meer fascinatie met de dood